top of page

Yalan Söylemek İstemiyorum

  • İlayda Çetinkaya
  • Jul 17, 2020
  • 2 min read

Hayat bazen kelimelere nereden başlayacağını bilememekle sınıyor seni, Yürek denen şeye bu kadar yüklenmenin,

Ruha çok ağır geleceği ile ilgili bir şeyler düşünüyorum Yürürken sürekli. Dilim şiire kayıyor, Tekmelerim toza toprağa, Aklım, bu dünyaya gelmek için direnişime. Bunların hepsi duyma şeyler, Doğrusunu henüz bilmiyorum. Ve bence doğrusu nedir? Gibi eksantrik soruları felsefeye bırakıyorum. Kendimle muhabbetimde ilk dikkatim Kendimin beni yanlış anlamamasına kayıyor. Kimseyi suçlamamaya özen gösteriyorum çoğu kez.

Bu yüzden motor becerilerimizle vakıf olduğumuz yürüme eyleminin yarısında, Bazen yolda bağırıyorum, Yığılarak yere. Daimi mutluluk ile daimi mutsuzluk arasında kalan insanın, Daimi olarak mutsuzluğu seçmesi Hiçbir şey sonsuza kadar sürmez yasasına ağır ithamlarda bulunurken, Mutsuzluğun kolay olması, Bir kere daha "peki benim amacım nedir?” varoluşuna yeltendiriyor, Halihazırda acı çekmekte olanı. Aynada ben kötü bir değilim” derken yakalarsan eğer kendini (Ki bu kaçınılmaz ) "İyi insan olmaya çalışıyorum.", de beklenmedik şeylere güzel sıfatında bulunmanın

Hiçbir coğrafyada yanlış atfedilmediğini hatırlayarak. Ayağım suyun kenarında, Bir ağaca sarılıyorum, Aşık oluyorum,

Çünkü henüz kalp, kan pompalayan bir organ, Bir kuşa takılıyorum Bir dilek dikiyorum gönül bahçeme DANK! Gerçeklik denen yerde bileniyor insan olmayan, İnsan olana nazaran Ağır basan yerlerim. Hayat bu kadar basit mi yoksa Hayat bu kadar zor mu? Klişesine düşmeyen kalmıyor da Yara almayanı az. Bir yardım edeni, Sonraki adımı çözeni bulunmuyor. Hal böyle olunca Sırtına çantayı, kapına kilidi Ağzına susu, kalbine desturu vuramıyorsun. Çok direniyorum bu dünya beni anlasın artık diye Sabahın birinde ağlıyorum: “Anlamamakta ısrarcıysan seviyor musun bari?” diye. Cevap hakkı zoraki bir hak olsun istiyor insan Sessizlik ölümcül olunca. Doğana bırakmaya iniyor Gözünden sakındığın. Ağrılı küfür gibi duvara savuruyor Ben öyle olmam’a dönüşlerin, Geçmiş olsunu deniyorsun Hatta belki inliyorsun. Ekleyip kaldırıyorsun Beşinci defterini Bu son dediğinin yanına, Herkes kendine iyi baksın,ben beceremiyorum.”

 
 
 

Bizi Takip Edin

©2018 by Ahtar Edebiyat

bottom of page